Test-Aankoop

Wanneer we over safe sex spreken, zal bij iedereen wel een belletje rinkelen. Op school wordt hierover gesproken en volwassenen worden op het hart gedrukt om indien nodig de gepaste voorbehoedsmiddelen te gebruiken. Met andere woorden veiligheid boven alles. Maar dit geldt al evenzeer de banken en meer in het bijzonder het internetbankieren, en daar zijn we nog niet allemaal van doordrongen. Deze week nog werden we opgeschrikt door artikelen in de media over een computerinbraak bij ING en Dexia. Een hacker beweert dat hij zich toegang kon verschaffen tot beveiligde delen van de websites van beide banken. De bankiers zelf ontkennen dit. Hoe dan ook, dit verontrust nogal wat mensen. Terecht of niet? Wanneer u uw portefeuille ergens laat liggen, bent u daar natuurlijk zelf verantwoordelijk voor. Maar wanneer uw portefeuille zich elektronisch bevindt op de website van uw bank? Geen probleem: een wet uit 2002 bepaalt dat de bank altijd aansprakelijk is voor de niet-uitvoering of gebrekkige uitvoering van transacties alsook voor transacties die worden uitgevoerd zonder de toestemming van de houder. Met andere woorden de bank moet de cliënt schadeloos stellen voor elke verrichting die ten onrechte werd uitgevoerd. Enkele weken geleden werd mijn assistent op de persdienst van Test-Aankoop het slachtoffer van fraude: hij werd vanuit Mexico zo’n 2 000 euro lichter gemaakt, terwijl hij hier vlijtig in Brussel zat te werken en voordien in Sardinië op vakantie was geweest. Het zal u maar overkomen. Paniek is uw deel. In 2006 werden er 10 gevallen van fraude met internetbankieren geregistreerd, in 2007 waren dat er 34 en in 2008 al 37 … Moeten we dan vrezen dat internetbankieren onveilig is, ook al worden de gedupeerde consumenten integraal vergoed? Neen, volgens ons zijn er niet meer risico’s verbonden aan internetbankieren dan aan de automatische loketten of de zogenaamde selfbanking. In april 2009 nam de Bankcommissie (CBFA) het initiatief om richtlijnen uit te vaardigen die de veiligheidsvereisten strenger maken. Zo is het niet langer aanvaardbaar dat een systeem voor internetbankieren gewoon met de naam van de gebruiker en een (of meer) herbruikba(a)re wachtwoord(en) werkt. Voortaan moeten alle banken stevige oplossingen voor de authentificatie aanbieden. Praktisch betekent dit dat ze hun cliënten minstens een digipass ter beschikking moeten stellen. U weet wel: zo’n toestelletje dat op een zakrekenmachine lijkt en elke keer een nieuwe reeks codes genereert. De meeste banken doen dit ook. Toch moet nog een tandje worden bij gestoken door enkele banken. ING bijvoorbeeld biedt (tegen betaling) ook een digipass aan, maar heeft het oude systeem met de veiligheidsmodule vooralsnog behouden en dat voldoet ons inziens niet meer aan de richtlijnen in de rondzendbrief van de CBFA. Maar, ook al beveiligen de banken hun systemen, toch moet de consument ook zelf de nodige voorzichtigheid aan de dag leggen. U wil toch ook “safe” zijn. Installeer dan ook een firewall, antivirussoftware en antispyware, ga na of uw besturingssysteem en browser up-to-date zijn, controleer of het gesloten hangslotje onderaan rechts op uw scherm verschijnt, laat uw pc niet onbeheerd achter, … Kortom enkele eenvoudige tips maken het leven en bankieren handig en veilig.