Test-Aankoop

Vorige week schreef ik een stuk over Lecturama en kreeg ik prompt een e-mail van tv-pionier Jan Van Rompaey. Hij herinnerde zich dat item nog goed. Hij schreef me ook dat het toch opmerkelijk is dat dit soort oplichterij altijd onder de een of andere vorm terugkomt.

Vandaag wil ik opnieuw wijzen op vergiftigde geschenken en wil ik graag bij de lezers van Het Nieuwsblad polsen of ze eventueel hun ervaring kunnen doorsturen. Het betreft telefoontjes om u uit te nodigen om een cadeau te komen ophalen, maar waarbij het eigenlijk de bedoeling is om u lederen salons, wijn of vaatwerk aan te smeren.

U en uw partner worden uitgenodigd in de winkel van een partnerbedrijf. Zodra u daar aankomt, wordt u bij de hand genomen door een bende verkopers die u met een superkorting, uitzonderlijke aanbieding, commerciële geste, ... niet zullen loslaten vooraleer u een bestelbon hebt getekend. Eerst zal een verkoper u uitnodigen om de toonzaal te bezichtigen. Nadien zal hij u ongetwijfeld vragen welk salon u beviel. Aangezien er altijd wel eentje is dat u in het oog springt, laat u dat de verkoper weten.

En dan is het hek van de dam! U hebt goede smaak, dat salon staat juist in promotie, een uitzonderlijke aanbieding. Of de manager is toevallig in de zaak en kan misschien iets speciaals voor u doen. Niet zelden wordt er 50 tot zelfs 60 procent van de prijs afgedaan. De oorspronkelijke prijs van het salon is echter zodanig overdreven, dat u zelfs met die korting nog altijd de marktprijs zult betalen, of zelfs meer. Wat het beloofde cadeau betreft, dat krijgt u soms ook als u niets koopt.

Maar ook u hebt een nieuw wapen, namelijk de wet van 6april 2010 die misleidende of agressieve handelspraktijken verbiedt, omdat die worden beschouwd als oneerlijke praktijken. Dat op zich is niet nieuw. Wel nieuw is dat de wet behalve strafmaatregelen (boetes en celstraffen) ook in een burgerlijke sanctie voorziet. En die is niet min: de consument kan de terugbetaling eisen van de door hem betaalde bedragen, zonder dat hij de gekochte goederen moet teruggeven.

Bent u het slachtoffer geworden van dergelijke praktijken, laat ons dat dan weten. Wij verzamelen namelijk zo veel mogelijk dossiers om te helpen bewerkstelligen dat voor eens en voor altijd een einde komt aan dit soort van oplichterij. Stuur uw ervaring door via onze website: www.test-aankoop.be/getuigenis.

De FOD Economie moet absoluut optreden tegen dergelijke handelspraktijken.

Je eigen kaarten maken, creatief haken, je eigen schip maken, Suske en Wiske-strips verslinden, dvd's van Laurel en Hardy bekijken, zilveren bedels verzamelen... Soms ontvangen consumenten spontaan een kennismakingspakketje, soms vragen ze er eentje aan. Helaas neemt uitgeverij Lecturama het niet nauw met de eerlijke handelspraktijken. Het stijgende aantal klachten bij Test-Aankoop en vaststellingen van de FOD Economie sinds 2010 liegt er niet om. De meeste consumenten hebben helemaal niets gevraagd en willen dan ook niet betalen. Hun opzegging om geen verdere zendingen te krijgen blijft zonder gevolg. Aanmaningen tot betaling volgen elkaar op, telkens verhoogd met extra administratiekosten. In een later stadium volgen brieven van een incassobureau. Het bedrijf houdt er tevens een kluwen van telefoonnummers en e-mailadressen op na, waar nooit iemand bereikbaar is.

Ikzelf heb hierbij een déjà vu-gevoel. In 2003 was ik te gast bij consumentenverdediger Jan Van Rompaey voor een rist klachten over Lecturama. Ik herinner me nog Paula, die in 2002 reclamekaartjes van Lecturama ontving en vier kennismakingspakketjes vroeg voor haar kleinkinderen. Ze ontving de maand nadien de kennismakingsboeken van Donald Duck, Suske en Wiske, Douwe Dabbert en Kuifje. Ze betaalde hiervoor en ze zei rechtsgeldig op, want de boeken waren te duur (340 euro voor vier series). Na oeverloos getwist, talloze betalingsherinneringen en extra kosten, dreiging met gerechtelijke procedures en aanmaningen door een incassobureau was haar schuld een jaar later opgelopen tot 900 euro! Lecturama eiste van deze vrouw, net zoals van honderden andere consumenten overigens, dat ze de boeken zou terugzenden, weliswaar op eigen kosten. Het bedrijf was toen nog in België gevestigd, ondertussen is het naar Nederland verhuisd. Vandaag zijn we bijna tien jaar verder en de klachten houden aan. De FOD Economie moet absoluut een versnelling hoger schakelen en optreden tegen dit soort agressieve en oneerlijke handelspraktijken. En intussen moeten we consumenten blijven waarschuwen, want zij hebben het recht aan hun kant. De wet is duidelijk: het is verboden voor een onderneming om aan een persoon, zonder dat die hierom heeft verzocht, producten toe te sturen, met de vraag om die te betalen of ze, zelfs kosteloos, aan afzender terug te zenden. U mag dat product gewoon houden.

Britse gezinnen gooien elk jaar 8,3 miljoen ton voedsel en drank weg. Daarvan zou 5miljoen ton nog eetbaar zijn.

Vorige zaterdag in de late namiddag ruimden de wolken plaats voor een heerlijk lentezonnetje. De barbecue van voetbalclub Sporting Vremde kon niet meer stuk. Voor heel wat mensen was het weer genieten van een stukje vlees, saté of worst, met verse tomaten, komkommers, sla, broccoli en ander lekkers van eigen bodem. Ik ben blij dat de zenuwachtigheid rond de EHEC-bacterie voorbij is. Niet dat wij deze groenten links hebben laten liggen, maar paniek verspreidt zich vaak onverklaarbaar snel over hele werelddelen.

Nochtans heeft ons Federaal Voedselagentschap voldoende stalen van groenten laten onderzoeken, telkens met geruststellende resultaten. Er werden honderden extra controles uitgevoerd op zoek naar die dodelijke variant van de bacterie E.coli. De beelden van tonnen komkommers en tomaten die werden vernield, of uitgestrooid over velden om als compost te dienen, zijn op ons netvlies gebrand. Voedselverspilling omwille van de veiligheid.

Natuurlijk betreft het een ernstige besmetting in Duitsland. Er zijn immers 35 mensen gestorven en meer dan 3.000 mensen raakten besmet. Het gaat om Europeanen en Amerikanen, die -op enkelen na- een band hadden met Duitsland. Het is in dat land dat de besmetting is uitgebroken, hoogstwaarschijnlijk op een bedrijf dat groentenscheuten kweekte. Nu men die bron ontdekt heeft, moet er meer onderzoek volgen naar die E.coli 0104-bacterie. Meer in het algemeen moet er grondig wetenschappelijk onderzoek volgen naar antibioticaresistentie en de gevolgen daarvan voor de mens.

Extra controles zullen nog een tijdje nodig blijven, maar van de nooit geziene voedselverspilling moeten we nu wel af. Een tijdje geleden brachten de Britse media een heel ander middel aan om voedselverspilling tegen te gaan: door uiterste houdbaarheidsdata te schrappen op voorverpakte voedingsmiddelen. Gezinnen in het Verenigd Koninkrijk gooien elk jaar 8,3 miljoen ton voedsel en drank weg, waarvan 5 miljoen ton nog eetbaar zou zijn.

Het voorstel om 'ten minste houdbaar tot'-data af te schaffen om het 'weggooigedrag' aan te pakken, is vreemd. Het zijn immers vooral de bederfbare producten met een 'te gebruiken tot'-datum (charcuterie, brood, melkproducten) die weg worden gekieperd. Maar duidelijke communicatie over hoe verspilling tegen te gaan, en over het verband tussen de houdbaarheidsdata en het risico op voedselvergiftiging, is alleszins geen 'weg te gooien' voorstel.

Momenteel heeft de consument geen baat bij genetisch gemodificeerde organismen, niet qua voeding en niet economisch.

Vorige week was ik in Turijn voor een Europese vergadering met de zusterorganisaties van Test-Aankoop. Even weg, maar wat gebeurt er allemaal niet in een week tijd! De Wereldgezondheidsorganisatie had het in een zeer voorzichtige boodschap over een mogelijk verband tussen gsm-gebruik en een bepaald soort hersentumor. Er is geen bewijs, maar het is niet onmogelijk. Wetenschap, industrie en overheid spelen haasje-over. De commotie hierover doet me denken aan de paniek rond de EHEC-bacterie. De beschuldigende vinger naar de Spaanse komkommers als oorzaak van de besmetting maakte mijn Spaanse collega's boos. Hoe halen de Duitsers het in hun hoofd om de komkommers uit hún regio Almería als besmettingsbron te bestempelen? De oorzaak van een EHEC-infectie is immers meestal te zoeken bij onvoldoende verhit rundvlees, opperden ze. En gelijk hebben ze. Zo'n besmetting staat immers bekend als de 'hamburgerziekte', omdat de ziekte in de VS vooral door ongare hamburgers werd veroorzaakt.

Dezelfde week nog ontstond al evenveel heisa over de betogers die wetenschappelijk onderzoek rond genetisch gemodificeerde aardappelen vernietigden. Voor de actievoerders staan die genetisch gemodificeerde levensmiddelen gelijk aan 'Frankenstein-voedsel'. Het lijdt geen twijfel dat genetisch gemodificeerde organismen -kortweg: ggo's- nu al veel voordelen bieden (en misschien nog meer in de toekomst), zowel in de geneeskunde als in de voedingsmiddelenindustrie. Helaas zijn de voedselvoordelen waar men al meer dan tien jaar over spreekt voor het merendeel nog altijd niet gerealiseerd. Momenteel heeft de consument geen baat bij ggo's, niet qua voeding, niet vanuit economisch perspectief. De grote winnaars zijn louter de multinationals van de voedingsmiddelenindustrie die ggo's ontwikkelen en ze dankzij hun monopoliepositie zeer duur kunnen verkopen. Niet alleen ethisch staat er zeer veel op het spel, er wordt ook verhit gediscussieerd over de mogelijke risico's. Wat de gezondheid van de mens betreft, zijn er drie mogelijke gevaren. Een eerste gevaar ligt in de allergische reacties. De vraag is of het ggo dat gecreëerd werd met het gen van een voedingsmiddel dat een stof bevat die allergieën opwekt, datzelfde allergeen bevat. Vervolgens is er de problematiek van antibioticaresistentie, doordat resistente genen ingebracht worden. De ontwikkeling van auto-immuunziekten vormt ook een gevaar. Om nog niet te spreken over de derde factor: de risico's voor het milieu. Wetenschap is niet de vijand, maar laat ons vooral kritisch blijven.

Ze lokken alle consumenten achter zich aan, waarna die verdrinken in de rivier van absurd hoge verbrekingsvergoedingen.

Het blijft klachten regenen over verbrekingsvergoedingen die mensen moeten betalen wanneer ze van hun gsm-contract af willen. Ook bij Test-Aankoop krijgen we honderden klachten over onverwachte verbrekingsvergoedingen. Vaak eisen de gsm-operatoren schandalig hoge bedragen. Bij de Ombudsdienst Telecom ging het in 2010 om meer dan 1.800 klachten in de loop van het voorbije jaar. Ik vertelde mijn goede vriend Inspecteur Decaluwé over de steeds weerkerende problemen en hij wijdde er vorige week prompt een uitzending aan op Radio 2. De legende van de rattenvanger van Hamelen vertoont gelijkenissen met de praktijken van bepaalde operatoren. Voor een 'fluitje van een cent' lokken ze de consumenten met bijzonder aantrekkelijke promoties, zoals gratis belminuten en sms'jes, of tijdelijk goedkoper tarief. Zo lokken ze alle consumenten achter zich aan, waarna die verdrinken in de rivier van absurd hoge verbrekingsvergoedingen. Het echte probleem is dat tijdelijke promoties het belgedrag van een consument veranderen. Mensen die gedurende zes maanden goedkoop kunnen bellen, gaan inderdaad structureel meer bellen. Wanneer de consument dan vanaf de zevende maand plots de volle pot moet betalen, stijgen zijn uitgaven voor mobiele communicatie aanzienlijk en meestal blijven ze daarna op een structureel hoger niveau hangen. Veel consumenten krijgen zelfs een regelrechte 'factuurshock' na afloop van de tijdelijke promotie. Er moet dan ook dringend iets veranderen, en daar is minister van Telecommunicatie, Vincent Van Quickenborne, mee bezig. Er wordt binnen de regering volop gediscussieerd over een nieuwe telecomwet, en die moet en zal consumentvriendelijk worden. Wij vragen dat contracten qua duur beperkt worden tot twaalf maanden. Contracten van lange duur, van 18 tot 24 maanden, spelen niet in het voordeel van de consument. En de opzegkosten die gepaard gaan met dergelijke langetermijncontracten zijn torenhoog en blokkeren de consument en dus ook de concurrentie. Test-Aankoop pleit voor de invoering van een plafond van 15 procent van de overige abonnementskosten, met een maximum van 50 euro, waarmee je van operator kan veranderen zonder te hoeven vrezen voor de opzegkosten, wat uiteindelijk de concurrentie in de sector zal aanwakkeren. Telecomfacturen kosten ons veel geld, maar dat betekent ook dat er veel geld te besparen is.

Laat u niet vangen: vergelijk en kies.