Schuldconvenanten: waakhond van de banken (07/09/2010)

Voorwaarden

Bedrijven werken veel met vreemd vermogen en gaan onder meer kredieten aan bij banken. Dit kunnen leningen zijn of kredietfaciliteiten (de mogelijkheid om bijvoorbeeld een bepaald bedrag aan te spreken en ‘onder nul te gaan’). De banken stellen evenwel enkele voorwaarden aan het beschikbaar stellen van gelden. Ze zetten bepaalde schuldconvenanten op papier en maken bepaalde kredietafspraken. Over het algemeen moeten de bedrijven bepaalde boekhoudkundige ratio’s respecteren. Er worden afspraken gemaakt over bijvoorbeeld de leverage ratio, interest coverage ratio of de solvabiliteit die boven of onder een bepaald percentage of cijfer moeten blijven. De leverage ratio is de netto schuldpositie gedeeld door de EBITDA of bedrijfskasstroom. De interest coverage ratio is dan weer de bedrijfskasstroom gedeeld door de rentelasten. Solvabiliteit is de verhouding tussen het eigen vermogen en het vreemd vermogen. De bank is met andere woorden vooral geïnteresseerd of de kasstromen voldoende hoog zullen zijn om de schulden terug te kunnen betalen en het bedrijf niet al te veel teert op vreemd vermogen.

 

Schending

Zolang de convenanten worden nageleefd is er geen vuiltje aan de lucht en slapen de banken op beide oren. Indien door moeilijke marktomstandigheden (zoals de economische crisis van 2008) of verkeerde strategiekeuzes de convenanten worden geschonden dan gaat er bij de banken een alarmsignaal branden en gaan met het bedrijf aan tafel zitten. Er zijn dan verschillende mogelijke uitkomsten. Ofwel wordt niets ondernomen indien het bedrijf in kwestie spijkerharde garanties kan geven dat de niet-naleving slechts van tijdelijke aard zal zijn ofwel krijgt het bedrijf bijvoorbeeld hogere intrestlasten voorgeschoteld, moet het bepaalde herstructureringen of maatregelen (kostenbesparingen, geen dividend uitkeren gedurende een bepaalde tijd...) doorvoeren ofwel moet de onderneming een schuldherschikking onderhandelen en een kapitaalverhoging doorvoeren. Beide partijen willen immers ten allen prijze vermijden dat de bankier de kredietkraan dichtdraait en dat het overleven van het bedrijf in het gedrang komt.

 

Beter onder druk

Nu de economie zich wat heeft herpakt, hoeven steeds minder bedrijven zich zorgen te maken over deze convenanten. Veel bedrijven hebben tijdens de moeilijke jaren de tering naar de nering gezet, minder geïnvesteerd en kosten bespaard en hebben zodoende hun kasstromen opgedreven. Ze hebben tevens minder gebruik gemaakt van vreemd kapitaal. Veel bedrijven staan er door deze druk financieel dan ook beter voor dan voor de crisis.