Canada : hoger, sterker, duurder (22/02/2010)
Terwijl de wereld naar de Olympische Spelen in Vancouver kijkt, zet de Canadese economie haar weg naar een verdere normalisering verder.
Hoewel het winstpotentieel minder groot is dan voorheen, is het toch nog voldoende om een plaatsje te reserveren in de portefeuille voor Canadese aandelen en obligaties in CAD.
Grondstoffen en consument vooraan in de
rij
De uitstekende prestatie van de beurs van Toronto, die
sinds maart 2009 met 50 % is gestegen, is nauw verbonden met grondstoffen.
Canada heeft vorig jaar heel wat buitenlandse investeringen
aangetrokken. Het land is rijk aan natuurlijke hulpbronnen waardoor het één van
de belangrijkste exporteurs van grondstoffen ter wereld is. Buitenlandse
investeerders hebben gebruik gemaakt van de overvloed aan beschikbare
liquiditeiten om te investeren in het land ofwel via een directe aankoop van
grondstoffen of aandelen van een bedrijf actief in de sector. De
grondstoffensector is echter niet de enige die de wind in de zeilen heeft. De
industriële sector heeft ook een duwtje in de rug gekregen dankzij de steun aan
de Amerikaanse autoproducenten. De consument heeft zich evenmin onbetuigd
gelaten want in tegenstelling tot in andere landen is hij blijven spenderen. Op
de koop toe zijn Canadese banken nauwelijks getroffen door de financiële crisis
terwijl ze wel hebben kunnen profiteren van de vrijgevigheid van de centrale
bank, die niet getwijfeld heeft om de rente te verlagen tot nauwelijks
0,25 % om kredieten makkelijk toegankelijk en goedkoop te maken voor de
Canadese consument. Het is wel zo dat de economie een recessie heeft
gekend, veel minder diep dan in andere landen, en de werkloosheid, nu
8,3 %, is veel minder gestegen dan in de Verenigde Staten en Europa. De
vastgoedmarkt ten slotte heeft zich ook hersteld wat extra vertrouwen heeft
gegeven aan de consument.
Heropleving dankzij
gezinsschuld
De gezinnen hebben echter hun wens om te
consumeren wat te ver gedreven waardoor de gemiddelde schuld eind 2009
96 100 CAD (ongeveer 65 000 EUR) bereikte of 145 % van het
gemiddelde jaarinkomen. Een record voor het land! Terwijl recessies normaal
toelaten aan de economie om een nieuw evenwicht te vinden en excessen uit het
verleden uit te zuiveren dan is dit in Canada niet gebeurd. Vastgoed heeft eind
2008/begin 2009 een lichte terugval gekend, nadat het sinds 2000 bijna was
verdubbeld in waarde, maar daarna zijn de prijzen in sommige steden opnieuw
gestegen tot zelfs boven het niveau van voor de crisis. De gemiddelde prijs van
een huis bedraagt vijf keer het gemiddelde jaarinkomen van een gezin tegenover
een historisch gemiddelde van 3,7. Het is geen toeval dat de autoriteiten in
Ottawa zich zorgen maken over deze schuldpositie en een terugval van het
vastgoed vrezen. Natuurlijk is de schuldgraad van de gezinnen niet problematisch
gezien de huidige zeer lage rentevoeten. De verdere normalisering van de
economie zal echter onvermijdelijk leiden tot renteverhogingen, voorzien voor
midden 2010. En wie hogere rentevoeten zegt, heeft tevens aan dat de financiële
toestand van veel gezinnen kan verslechteren.
De duurte van de CAD baart zorgen
Ottawa maakt zich zorgen over de duurte van zijn munt
tegenover de grote Amerikaanse broer. Buitenlandse investeringen en de inkomsten
verbonden aan de export versterken de nationale munt. Omdat de staatsfinanciën
veel gezonder zijn dan die van de VS wordt het land gezien als een interessant
alternatief voor zijn buurland en volgens ons is dat terecht. Zelfs de Russische
centrale bank gaf recent aan schuldpapier van de Canadese staat te hebben
gekocht voor haar reserves! Door vraag naar zijn (financiële) activa, is de CAD
enorm gestegen tegenover de USD en dat is slechts nieuws voor het Canadese
industrie, vooral nu de concurrentie bikkelhard is en aangezien de
Verenigde Staten ongeveer 80 % van de export afneemt.
Conclusie
Enorm
gewaardeerd voor de soliditeit van zijn openbare financiën en zijn natuurlijke
hulpbronnen behoudt Canada mooie groeiperspectieven hoewel het rekening zal
moeten houden met de duurte van zijn munt tegenover de dollar en de hoge
schuldgraad van de gezinnen. Twee grote uitdagingen die het land veel last
kunnen bezorgen. Voor de Europese belegger blijft Canada evenwel interessant
omdat het toelaat te profiteren van het dynamisme van de Amerikaanse economie en
van de grondstoffensector zonder blootgesteld te worden aan de gigantische
tekorten en de overheidsschuld die de Amerikaanse economie karakteriseren.
Ondanks het feit dat de beurs van Toronto niet goedkoop meer is, verdient ze nog
een plaatsje in onze portefeuille (tussen 5 à 20 %). De onderwaardering van
de Canadese dollar blijft voldoende groot om de munt aan te raden, zelfs al is
ze sinds januari 12 % gestegen tegenover de euro. U mag 5 % van uw
portefeuille beleggen in obligaties in CAD. Wat beleggingsfondsen betreft, raden
we SSgA Canada Index Equity (Deutsche Bank) voor Canadese aandelen en
ING L Rente Fund II CAD of KBC Renta Canarenta voor obligaties in
Canadese dollar aan.
