Home > Liesbreukoperaties onder de loep > Welke onderzoeken?
Gezondheidszorg
Welke onderzoeken?
Artsen kunnen een liesbreuk meestal gemakkelijk vaststellen met een gewoon lichamelijk onderzoek, zonder het gebruik van apparaten.Toch is in sommige gevallen bijkomend onderzoek aangewezen, bijvoorbeeld bij klachten die sterk in de richting van een liesbreuk wijzen, maar zonder dat er een zwelling zichtbaar is. Of als er een zwelling is, maar het niet helemaal duidelijk is of die wel aan een liesbreuk is te wijten.
Mogelijke aanvullende onderzoeken zijn radiografie, MRI en echografie.
Echografie is overal beschikbaar en zonder risico's. Voor het vaststellen of uitsluiten van een liesbreuk is een echografie echter minder betrouwbaar dan andere beeldvormingtechnieken en een correcte interpretatie vergt veel expertise.
MRI ("magnetic resonance imaging" of "nucleaire magnetische resonantie" - NMR ) is in dat opzicht betrouwbaarder en - indien alle voorzorgen in acht worden genomen - ook risicovrij.
Een MRI-scanner is echter niet overal beschikbaar.
Ook een radiografie kan in onduidelijke gevallen nuttig zijn. Het is een betrouwbaar onderzoek, maar om de eventuele liesbreuk zichtbaar te maken moet men een contrastvloeistof inspuiten. Dat kan in zeldzame gevallen voor complicaties zorgen (allergische reactie op de contrastvloeistof, doorprikken van de darm, bloeduitstorting, pijn ...).
In zeer specifieke gevallen kan ook een CT-scan nut hebben.
| Voor het stellen van de diagnose volstaat meestal een lichamelijk onderzoek. Alleen in speciale gevallen is aanvullend beeldvormend onderzoek vereist. |