Test-Aankoop

3D-films veroveren stilaan de bioscoop. 3D-tv’s banen zich een weg tot in de huiskamer. Nieuwe trends dus, maar wist u dat er al met 3D-fotografie werd geëxperimenteerd in de tweede helft van de 19de eeuw? Van die tijd dateert immers het eerste “stereoscopische” fototoestel (met één lens voor elk oog). Op dit principe borduurt de Fujifilm Finepix Real 3D W1 voort.

Stereoscopie anno 2010

Wij namen dit nieuwe, speciale fototoestel ter hand, en enkele dingen vielen meteen op. Allereerst, net als bij de “prototypes” uit het verleden, de dubbele lens. Voor elk oog één, met ertussen een afstand van 77 mm – de afstand tussen onze ogen- en een kleine flits. Een mogelijk probleem is wel dat de rechterlens helemaal naar de rand van het toestel is verdrongen. Opletten dus dat u er geen vinger voor houdt.

De camera heeft een 3x optische zoom en elke lens afzonderlijk heeft een maximale resolutie van 3648 x 2736 pixels, vergelijkbaar met een fototoestel dat u in een smartphone vindt. U kunt er ook video mee opnemen, ook stereoscopisch, maar met een resolutie van slechts 640x480 pixels. Wat de foto's betreft waren de resultaten, vonden wij, nogal middelmatig.

De lenzen worden beschermd door een dikke plastic cover. Als u die naar onder schuift, schakelt het toestel automatisch aan. De cover terugschuiven betekent ook dat u het toestel uit zet.

Wat verder opvalt is het gebrek aan een optische zoeker: u moet het doen met een live view. Op dit lcd-scherm kunt u wel de gecombineerde stereoscopische beelden bekijken, zonder dat u daar een 3D-bril of iets dergelijks voor nodig hebt.

"Kam"-systeem geeft 3D-effect

Het lcd-scherm op de achterzijde van het toestel maakt gebruik van het “parallax barrier”-systeem om het 3D-beeld samen te stellen. Dit betekent dat er voor het gewone scherm nog een tweede scherm zit, waarop zwarte strepen zijn aangebracht. Hierdoor lijkt het alsof u door de tanden van een kam naar de foto kijkt, maar met de juiste afstand tussen de tanden, regelbaar met twee knoppen op het toestel, en als u vanop de juiste afstand naar de foto kijkt, weliswaar recht voor het scherm, geeft dit wel een 3D-effect.

Onder bepaalde voorwaarden werkt het stereoscopische systeem dus. Er zijn wel nog enkele andere beperkingen. Zo kan het toestel niet verticaal worden gehouden, bv. voor een portret, omdat de twee lenzen parallel aan de ogen moeten blijven.

Ook een close-up maken geeft problemen. Of beter: gaat helemaal niet. De oorzaak: anders dan het menselijk oog kan het stereoscopische systeem zich niet aanpassen als een voorwerp of persoon van erg dichtbij in beeld komt. Een goede foto is daarom pas mogelijk vanop 2 tot 3 meter, en liefst zelfs vanop 4 of 5 meter.

Letterlijk en figuurlijk kopzorgen na gebruik

We zijn niet laaiend enthousiast over deze Fujifilm Finepix Real 3D. Pas als aan een hele rist voorwaarden is voldaan, is het beeld goed. Anders geeft het toestel een wazig resultaat of dubbele beelden (“spookbeelden”).

Als u vanuit een verkeerde hoek naar het scherm met de parallax barrier kijkt, gaat het stereoscopische effect helemaal verloren. Dit is trouwens ook zo bij het digitale fotoframe, Fujifilm V1, waarmee u de foto’s kunt afspelen. Het formaat waarin de beelden worden opgeslagen, mpo, is relatief nieuw. Voor gebruik op uw pc zult u ze dus eerst naar een couranter formaat moeten omzetten.

Opmerkelijk is dat alle mensen die het fototoestel gebruikten nadien klaagden over overbelaste ogen, zelfs als ze maar kort naar het schermpje hadden gekeken. De druk op de ogen en een lichte duizeligheid verdwenen wel snel, maar het betekent alleszins dat langdurig gebruik allerminst aan te raden is.

• Vergelijk & kies: digitale fototoestellen