Test-Aankoop

Verpakkingen van voeding : zuivere marketing of consumentenbedrog ?


Test-Aankoop heeft de verpakking van verschillende voedingsmiddelen geanalyseerd en vergeleek de aanblik van de verpakking en de boodschappen die erop stonden met de verplichte ingrediëntenlijst om de samenhang tussen beide te controleren. De resultaten van deze steekproef zijn ver van schitterend! De bedrijven spelen in op de goedgelovigheid van de consumenten. Het hele register wordt opengetrokken om de voordelen van een product in de verf te zetten, om consumenten te lokken en om te verkopen. Fabrikanten van voeding gebruiken een hele trukendoos om de interesse te wekken en de keuze van de consument te beïnvloeden. Ze beroepen zich daarbij op de herkomst van het product, de verpakking en de benamingen of zelfs de samenstelling van het product. Kortom, u ziet in een oogopslag slechts wat de fabrikant u wilt tonen … en u bent het slachtoffer van een bedrieglijke handelspraktijk; niet meer niet minder.


De steekproef

De onderzoekers van Test-Aankoop hebben willekeurig een aantal voedingsmiddelen gekocht in supermarkten om hun verpakking te analyseren. Het doel van deze steekproef was eventuele praktijken te ontdekken die voor problemen zorgen.
De lijst van producten is allesbehalve exhaustief. Er zijn nog veel andere voedingsmiddelen met een verpakking die de consument om de tuin leidt.


De consument is vaak de dupe van de samenstelling van het product

Volgens Test-Aankoop is er op zich niets mis mee om een voordeel van een product te beklemtonen. Zolang het maar geen trucje is om andere, minder fraaie kenmerken te verdoezelen of om verwarring te zaaien in het hoofd van de consument. En nochtans is de realiteit anders! Het is maar al te evident om te denken dat een zakje « Parmi perfetto per pasta » parmezaan bevat … terwijl het in werkelijkheid gaat om een bereiding op basis van kaas (50%) en plantaardige vetstoffen (50%). Kortom, allesbehalve parmezaan!
Eerste vaststelling: aroma’s worden vaak gebruikt ter vervanging van natuurlijke ingrediënten. En aangezien het niet verplicht is om op het etiket te verduidelijken welk type aroma wordt gebruikt, bevat een product zoals soep, dat zich trots profileert met “op basis van 100% natuurlijke ingrediënten”, nochtans natuurlijke aroma’s. En een yoghurt waarvan de verpakking bezaaid wordt met vanillebloemen heeft in werkelijkheid enkel een vanillesmaak op basis van aroma’s.
Tweede vaststelling: de vaak geringe verhouding natuurlijke ingrediënten tegenover de aroma’s laat te wensen over rekening houdende met de slogans en pictogrammen die in het oog springen en die de aanwezigheid benadrukken van een natuurlijk ingrediënt zoals olijfolie, boter, fruit, truffel, pijnboompitten, … terwijl die slechts in zeer geringe hoeveelheden in het product zitten (van 0,1 tot 5% maximum voor de geteste producten). En er is erger: deze natuurlijke ingrediënten zijn vaak in mindere hoeveelheid aanwezig dan hun “equivalent” van mindere kwaliteit. Zo stellen we in een kippenbouillon met olijfolie een grotere hoeveelheid plantaardig vet, kippenvet en gehydrogeneerd plantaardig vet vast dan olijfolie. En in karamelsnoepjes waarvan de verpakking over echte boter spreekt, stellen we vast dat er meer plantaardig vet in zit dan boter.
Conclusie: vertrouw liever de ingrediëntenlijst waarvan de aanwezigheid een wettelijke verplichting is dan een blitse slogan, die u op het verkeerde been zet.

Dezelfde teleurstelling geldt voor de herkomst van streekproducten. De Italiaanse kleuren gebruiken op de verpakking van een pizza gemaakt … in België of een Grieks schrift en een benaming gebruiken die Grieks lijken om de verpakking te versieren om ons te doen geloven dat het feta is – terwijl het geproduceerd werd in Duitsland op basis van gepasteuriseerde koemelk - … misleidt onvermijdelijk de consument en zet hem aan tot het kopen van het betreffende product. Zelfde bedrog voor een zakje chorizo in de kleuren van de Spaanse vlag en versierd met de afbeelding van een toreador maar die in Frankrijk werd gefabriceerd.


Industrieel – ambachtelijke productie ?

Ambachtelijke wijze, grootmoeders geheim, origineel recept, antica ricetta, op oude wijze....zijn boodschappen die traditionele en natuurlijke ingrediënten suggereren. En het is een feit dat de consument vragende partij is voor een terugkeer naar het ambachtelijke en natuurlijke. Veel van die producten die zich als ambachtelijk profileren blijken echter afkomstig van industriële productie en bevatten verschillende additieven. Bijvoorbeeld surimisalade, krabsalade en kip curry die zich voordoen als ambachtelijk terwijl ze een indrukwekkende lijst additieven bevatten (stabilisatoren, kleurstoffen, bewaarmiddelen, verdikkingsmiddelen, voedingszuren en smaakversterkers).


Test-Aankoop eist…

Ondanks de wet op de handelspraktijken en op etikettering zijn veel verpakkingen misleidend. Test-Aankoop eist dat nieuwe maatregelen worden genomen

• Er moet een wet voor het gebruik van de termen « ambachtelijk », « grootmoeders recept » enz. worden uitgewerkt. Deze producten zouden geen additieven mogen bevatten.
• De term « ambachtelijk » mag niet op een industriële productie slaan, maar moet worden beperkt tot een kleinschalige productie.
• De herkomst van het product moet altijd duidelijk vermeld zijn op de verpakking.
• De vermeldingen moeten in de landstalen zijn geschreven, zelfs op de voorzijde van de verpakking.
• Strengere controles en een strikte toepassing van de huidige wet zijn nodig.


…en dient klacht in

Volgens Test-Aankoop schenden de fabrikanten, door zo te handelen, de wet van 14 juli 1991 op de handelspraktijken en op de informatie en de bescherming van de consument en meerbepaald zijn artikel 94/6 . Dit artikel definieert een misleidende handelspraktijk als een handelspraktijk die gepaard gaat met onjuiste informatie of, zelfs als de informatie feitelijk correct is, de consument op enigerlei wijze, inclusief door de algemene presentatie, bedriegt of kan bedriegen ten aanzien van één of meer elementen (onder andere: de voornaamste kenmerken van het product, procédé en datum van fabricage, specificatie, geografische oorsprong, enz.) en de consument er toe brengt of kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen.

Test-Aankoop legt klacht neer bij de Algemene Directie Controle en Bemiddeling van de Federale Overheidsdienst Economie en stuurt een kopie van deze klachten naar de Minister van Consumentenbescherming – Mijnheer Paul Magnette.

 
 

Word lid

> Meer info


Tijdschriftarchief
Test-aankoop
Budget & Recht
Test Gezondheid
Bestellen
Abonnementen
Boeken en cd-roms
Nieuwsbrieven
Modelovereenkomsten
Algemeen
Aansprakelijkheid
Contact
Franstalige site
Privacy
Verantwoordelijke uitgever
Werken bij Test-Aankoop
Test-Aankoop invest
Consumentenbescherming
De missie
De wordingsgeschiedenis
De principes
De activiteiten
De structuren
De internationale samenwerking
Voordelen
Citeer TA
Standpunten
Inhoud per type
Alarm
Bereken zelf
Dossiers
Forum
Prijzen
Focus
Tabellen
Publicaties
Thema's
Auto & Vervoer
Communicatie & multimedia
Energie & duurzaam consumeren
Geld & verzekeringen
Gezondheidszorg
Huis & tuin
Lifestyle & welzijn
Recht & fiscaliteit
Voeding