Test-Aankoop

Niets nieuws onder de zon: de gas- en elektriciteitsfacturen drukken zwaar op het budget van de huishoudens en steeds meer gezinnen hebben het moeilijk om hun facturen tijdig te betalen. De energiecomponent van de factuur speelt uiteraard een belangrijk rol, en 2008, het jaar waarin de olieprijzen en parallel daaraan de prijs van de energiefacturen van de huishoudens pijlsnel omhoog geschoten zijn, is nog niet ver. Veel consumenten werden toen geconfronteerd met een onaangename verrassing bij de ontvangst van hun regularisatiefactuur.

De energiecomponent vertegenwoordigt echter slechts een deel van de factuur, naast de transport- en distributietarieven, de heffingen, bijdragen en taksen. Daaronder vormen de distributietarieven het tweede belangrijke onderdeel op de eindfactuur; ze wegen voor ongeveer een derde mee in het totaalbedrag van de factuur. Deze tarieven zullen in de toekomst zo goed als zeker gaan stijgen, en daarom moeten ze goed in het oog worden gehouden.

 

Waarom een stijgende evolutie?

Begin mei kondigde Eandis, dat 7 intercommunales verenigt die meer dan 200 Vlaamse steden en gemeenten van elektriciteit en aardgas voorzien, aan dat het zijn tarieven met 20 % wil verhogen om de hoger dan voorziene kosten van de groene certificaten te compenseren.

Onlangs reageerde de Creg, de federale reguleringsinstantie die in het bijzonder belast is met het goedkeuren (of het weigeren) van de tariefvoorstellen van de netbeheerders, negatief op eventuele nieuwe tariefverhogingen ten laste van de consument.

De reden van deze nieuwe tariefverhogingen? Een negatief saldo op de "niet-beheersbare kosten", dat te wijten is aan een zwakkere energievraag ten gevolge van de economische crisis. De kosten van de distributienetbeheerders zijn dus onvoldoende gedekt en de consument wordt gevraagd om in zijn zak te tasten!

 

Perverse effecten

Het perverse effect werd geïntroduceerd in de wetgeving in 2005, en is pervers op twee niveaus.

Het hierboven uiteengezette mechanisme houdt in dat de consument (minstens) twee keer voor de gevolgen van de crisis opdraait: niet alleen is hij getroffen door de crisis, die nog steeds met volle kracht toeslaat, ook moet hij een hogere energiefactuur betalen (het distributiegedeelte) om de zwakkere energievraag te compenseren.

Het tweede mechanisme is nog meer pervers: een efficiënt energiebeleid gebaseerd op het optimaal isoleren van privé- en openbare gebouwen zou eveneens een daling van de energievraag teweegbrengen, dus een negatief saldo op de "niet-beheersbare kosten" en bijgevolg een nieuw verzoek aan de consument om de onvoldoende dekking van deze kosten via de distributiekosten van zijn energiefactuur te financieren. Moeilijk verenigbaar en op zijn minst onaanvaardbaar, vooral voor de mensen die noch de middelen hebben om zonnepanelen te installeren noch om de isolatie van hun woning te verbeteren.

 

Een reflectie en een langetermijnbeleid a.u.b.

Deze vaststellingen stellen uiteraard het belang van het verminderen van ons verbruik en van het stimuleren van algemene maatregelen voor het milieu en het klimaat niet in vraag. De wetgever dient er echter voor te zorgen dat perverse, negatieve en contraproductieve effecten vermeden worden, en daarvoor zijn een stabiel energiebeleid en een langetermijnvisie vereist.

 

 In het julinummer van Test-Aankoop gaan we dieper in op de evolutie van de gas- en elektriciteitstarieven in België.

• Vergelijk & kies: Gas- en elektriciteitstarieven
• Gas en elektriciteit : voordeel voor onze abonnees