Test-Aankoop

Electrabel, een dochteronderneming van Suez, betaalt natuurlijk niet graag. Hoe dit te verzoenen? Stap 1: laat Fluxys, ook een Suez-dochter, meer dan 250 miljoen euro te veel betalen voor de overname van Distrigas & Co, nog een andere Suez-dochter.
Stap 2: Laat vervolgens Fluxys de te hoge overnameprijs doorrekenen aan de consument. Helaas beslist de CREG over de transittarieven, maar geen nood.
Stap 3: Laat de Regering de beslissing van de CREG over de transittarieven “overrulen” en de cirkel is rond. Zo betaalt de consument het gat in de begroting en blijft het gebrek aan concurrentie een feit, met de steun van de overheid.

Op zoek naar 250 miljoen euro bij Electrabel

Er is al veel te doen geweest over de 250 miljoen van Electrabel. Eerst ging de energieleverancier betalen, dan weer niet en nu terug wel. De Regering wenst een geste van Electrabel. Niet alleen heeft zij het geld broodnodig, zij wil ook de schijn hoog houden dat zij wel degelijk iets doet aan de alleenheerschappij van Electrabel op de Belgische energiemarkt. In plaats van echte maatregelen opteert ze voor een akkoordje waarbij het de consument is die uiteindelijk de rekening zal betalen. Hoe?

De overname van Distrigas & Co door Fluxys

Distrigas & Co werd in 2001 opgericht om de transitcapaciteit in de aardgasleidingen te commercialiseren. Omdat Gaz de France en Suez gaan fuseren, moest die laatste zijn transitdochter van de hand doen. De logische overnamekandidaat was een andere Suez-dochter, Fluxys, aangezien die al sinds begin vorig jaar de transitcapaciteiten van Distrigas & Co beheert.

Quanta costa?

Uit het prospectus dat in 2001 bij de oprichting van Distrigas & Co werd opgesteld blijkt dat de waarde van Distrigas & Co uitsluitend bestaat uit de waarde van de langetermijncontracten voor de transitactiviteiten die deze in portefeuille had. Deze werden begroot op 140 miljoen euro. Vreemd dat in 2008 Fluxys meer dan 350 miljoen euro voor de transitactiveiten betaalt, zeker als men weet dat de waarde van de langetermijncontracten intussen, door het naderen van hun vervaldatum, in waarde zijn gedaald. Waarom betaalt de ene Suez-dochter honderden miljoenen euro (250 miljoen € ?) teveel voor de andere Suez-dochter? Omdat de consument de te hoge overnameprijs betaalt.

De consument betaalt, of toch niet ?

De bedoeling was om deze miljoenen door te rekenen aan de consument in de transittarieven. Maar het is de CREG die deze tarieven bepaalt en de federale regulator had niet de intentie om in dit verhaal mee te stappen. Zij besliste integendeel op 15 mei 2008 de transittarieven te verlagen teneinde de consument te beschermen tegen een te hoge overnameprijs van de transitcontracten.

De Regering schiet de energiesector te hulp

De beslissing van de CREG was uiteraard een streep door de rekening van de Suez-groep, maar gelukkig kon de sector steun vinden bij de Regering. Hoewel deze pleit voor een sterke en onafhankelijke regulator met meer bevoegdheden, besliste ze de beslissing van de CREG te “overrulen”. De beslissing van de regulator werd geschorst door middel van een Koninklijk Besluit van 27 mei (retroactief tot 23 mei). En zo is de cirkel rond. Gelukkig liet de CREG zijn tanden zien door haar oorspronkelijke beslissing thans opnieuw te bevestigen. Het valt te vrezen dat op dit eigenste ogenblik opnieuw gezocht wordt naar een mechanisme (een wetswijziging?) om alsnog de transittarieven te verhogen om de exorbitante overnameprijs door de consument te laten betalen.

Tijd voor echte maatregelen

Intussen blijft de concurrentie op de Belgische energiemarkt ondermaats en doet de Regering niets om hieraan te verhelpen. Integendeel. De energieprijzen voor de consument swingen de pan uit terwijl de productiekost zeer beperkt is. De versnelde afschrijving van de Belgische kolen- en kernenergiecentrales tussen 1971 en 2003 werd gefinancierd door de Belgische consumenten en dit door middel van hoge energieprijzen. Het feit dat de grote energiecentrales reeds zijn afbetaald , stelt Suez-Electrabel in staat om enorme winsten te boeken en bezorgt het bedrijf een oneerlijk concurrentievoordeel op het moment dat de markt geliberaliseerd wordt. Daarenboven ligt de productiekost van elektriciteit van Suez-Electrabel ver onder de marktprijs. Het zou dan ook niet meer dan rechtvaardig zijn dat de Belgische energieconsument beloond wordt voor de geleverde inspanningen. Test-Aankoop eist dan ook een heffing op de winsten van de afgeschreven centrales die de consumentenorganisatie begroot op 1 miljard euro per jaar.