Test-Aankoop

Verzekeringsmaatschappijen maken gebruik van criteria zoals geslacht, leeftijd en woonplaats om de premie die de consument moet betalen, te bepalen. Dat is in het bijzonder het geval voor autoverzekeringen, hospitalisatieverzekeringen en overlijdensverzekeringen. Zo zal een vrouw over het algemeen minder betalen dan een man voor een autoverzekering, maar zal ze veel hogere premies dan een man moeten neertellen voor een hospitalisatieverzekering.
De verzekeraars rechtvaardigen dit verschil in behandeling aan de hand van hun statistieken: vrouwen veroorzaken gemiddeld minder ernstige ongevallen en gemiddeld worden ze vaker gehospitaliseerd. Verzekeraars houden eigenlijk rekening met criteria zoals de waarschijnlijkheid van een bevalling om het individuele hospitalisatierisico te bepalen en bijgevolg passen ze een veel hogere premie toe voor vrouwen.

In onze ogen zitten er minstens twee grote gebreken in de statistieken van de verzekeraars.
Ten eerste gelden ze voor gemiddelden maar zijn ze in heel wat individuele gevallen fout. Zo zullen bepaalde jonge vrouwen nooit een kind hebben; sommige vrouwen zullen meer auto-ongevallen hebben dan sommige mannen, enz.

Bovendien zijn deze cijfers enkel op het verleden gebaseerd, zonder (of te zelden) rekening te houden met toekomstgerichte elementen. Zo heeft een vrouw gemiddeld vandaag een hogere levensverwachting dan een man. Maar deze gegevens kunnen fundamenteel veranderen door de gedragsevolutie. Dat is bijvoorbeeld gebeurd bij tabaksgebruik: zo denkt men dat vrouwen binnen 10 tot 25 jaar de mannen (jammer genoeg) zullen bijbenen op vlak van overlijdens door kanker aan de longen en de luchtwegen. Wanneer men daarentegen de levensverwachting zou vergelijken tussen mannen en vrouwen die een gelijkaardige levensstijl hebben (evenveel stress op het werk, zittende levensstijl, consumptie van alcohol en tabak…), is het meer dan waarschijnlijk dat het verschil in levensverwachting gevoelig zal verminderen.
Wij zijn van mening dat voor verplichte of onmisbare verzekeringen, d.w.z. verzekeringen die bijdragen tot een minimale dienst om in de huidige samenleving te kunnen leven of die een verlengstuk zijn aan het sociale zekerheidsstelsel, zoals de auto-, overlijdens- of hospitalisatieverzekering, men voor de berekening van de premies geen gebruik mag maken van factoren die de consument niet in de hand heeft, zoals leeftijd, geslacht of woonplaats.
Sinds eind 2007 mogen verzekeraars in contracten voor levens- en overlijdensverzekeringen, bij het bepalen van de premies en prestaties, geen onderscheid meer maken tussen mannen en vrouwen.