Test-Aankoop

Kippen lagen recent weer aan de basis van heel wat ophef in de media. Steeds meer rauw kippenvlees zou besmet zijn met bacteriën met het ESBL-enzym, dat gewone bacteriën zoals E. coli resistent maakt tegen belangrijke antibiotica. 37 % van de braadkippen in België zou drager zijn van bacteriën met ESBL. Extra problematisch is dat de overdracht van dit enzym vrij makkelijk gebeurt, tussen dieren, tussen mensen, maar ook van dier op mens of omgekeerd. Meteen dus een bijkomende risicofactor voor de al vrij problematische antibioticaresistentie bij de mens.

Nochtans is al lang geweten dat overmatig en onjuist gebruik antibioticagebruik resistentie bij bacteriën in de hand werkt. Overdracht via besmet kippenvlees is niet de enige mogelijke bron van de stijging van ESBL-positieve bacteriën bij de mens, maar de pluimveesector heeft hoe dan ook boter op het hoofd. Vermoedelijk wordt de toename van ESBL immers aangewakkerd door overmatig en oneigenlijk gebruik van het antibioticum ceftiofur bij jong pluimvee. Wij richten sinds lang onze pijlen op preventief gebruik van antibiotica bij dieren. ESBL-positieve bacteriën vormen een grotere bedreiging dan de ziekenhuisbacterie MRSA. Wij dringen dan ook aan op een doortastende en alomvattende aanpak. We richten hierover alvast een schrijven aan de ontslagnemende minister van Volksgezondheid, L. Onkelinx. Broeierijen, opfokbedrijven, transporteurs, slachthuizen, verdelers … iedereen draagt verantwoordelijkheid om microbiologisch veilig kippenvlees te leveren. In België zijn er nog slechts een twintigtal grote kipbroeierijen. Hun doelstelling is zoveel mogelijk kuikens in homogene loten te kunnen afleveren aan de opfokkers. De opfok dient te gebeuren volgens strikt vastgelegde regels i.v.m. vaccinatie, verlichting en voederen. Na de opfok vindt het transport naar pluimveeslachthuizen plaats en na de slachting is er een (te) korte vleeskeuring (gemiddeld 2,4 seconden per karkas).

Voor kip geldt natuurlijk wat ook voor andere eetwaren van toepassing is: de hygiëne moet in alle fasen van het productie- en verkoopproces gewaarborgd zijn. Maar kippenvlees is bovendien bijzonder gevoelig voor ziekteverwekkers als Salmonella, Campylobacter, Escherichia Coli. Die drie soorten van bacteriën zijn in Europa verantwoordelijk voor het grootste aantal zoönoses, d.i. infectieziekten die van dier op mens overgaan. De bacteriesoorten kunnen huizen in de darmen van o.a. pluimvee.

Een eventuele besmetting van vlees of producten zoals eieren valt niet met het blote oog vast te stellen, maar kan na consumptie wel maag- en darmklachten veroorzaken gedurende een aantal dagen. En soms nemen de gezondheidsproblemen door dergelijke contaminaties zelfs zeer ernstige vormen aan. Voedselhygiëne is een zaak van iedereen en de verantwoordelijkheid is gedeeld. Kippenkwekerijen dienen strikte regels in acht te nemen, pluimveeslachterijen moeten besmetting uitsluiten en transporteurs en verdelers moeten zorgen voor ideale bewaaromstandigheden en de juiste bewaartemperaturen. Het Voedselagentschap publiceerde gisteren zijn jaarverslag 2009 waaruit blijkt dat de controles met 37 % stegen tegenover 2008. Dit is maar normaal. We kunnen het niet voldoende herhalen: veelvuldige controles en strenge sancties blijven nodig.