Test-Aankoop

18/3/2009

Klanten van de ING-bank ontvangen via hun rekeninguittreksels een bericht met vermelding dat vanaf 15 april voor elke betaling die wordt uitgevoerd door middel van overschrijving, domiciliëring, doorlopende opdracht of cheque vanaf een rekening met onvoldoende provisie € 4,84 aangerekend zal worden.

En wat met de andere banken?

Een aantal banken past al een tarief toe in een dergelijke situatie. Delta Lloyd rekent bijvoorbeeld € 5 als een domiciliëring wordt geweigerd omdat er onvoldoende provisie is, bij de CPH-bank wordt € 4; bij Dexia wordt € 4,51 aangerekend voor de houders van een Classic-rekening telkens er een overschrijving, doorlopende opdracht of een domiciliëring wordt uitgevoerd vanaf een rekening met onvoldoende provisie.
Wat de € 4,84 van ING betreft, dit bedrag is al gedurende een aantal maanden opgenomen in het banktarief, maar nooit systematisch toegepast.

Is dit wettelijk?

In België legt de wet op dat banken de kosten voor bepaalde informatie moeten vermelden in hun tarief, waaronder die voor zichtrekeningen. Naast deze verplichting tot informatie staat het de banken vrij hun prijs te bepalen zoals ze dat zelf willen.
Dit weerhoudt ons er niet van te stellen dat de consument eens te meer het kind van de rekening is.
De zichtrekening wordt immers beschouwd als een bijna verplichte financiële dienst in onze maatschappij waar heel veel zaken via de bank verlopen. Niet alleen wordt het salaris (en andere vergoedingen, zoals kinderbijslag bijvoorbeeld) erop gestort, maar de zichtrekening is ook het startpunt voor alle betalingen.
Van jaar tot jaar blijven de kosten die worden gevraagd voor een dergelijke rekening alleen maar toenemen.
Maar vooral het gebrek aan transparantie maakt het voor de consument moeilijk, zelfs onmogelijk, om te begrijpen en te vergelijken.

Ons advies

Wanneer een consument een zichtrekening opent, raden wij hem aan om zijn contract aandachtig te lezen, alsook de algemene voorwaarden die van toepassing zijn op de rekening, en het volledige tarief, dit zal hun wel enkele verrassingen opleveren.
Bepaalde verrichtingen die men als niet-courant zou kunnen bestempelen, kunnen zelfs nog duurder zijn. Dat is het geval voor verschillende attesten en kosten voor opzoeking (bij Delta Lloyd bijvoorbeeld kost een duplicaat van een fiscaal attest € 15; bij de dhb bank lopen de kosten voor het opzoeken van een slapende rekening op tot € 75); dit wordt ook gedaan bij bepaalde andere banken voor het vervangen van een verloren of gestolen kaart (€ 23 bij Keytrade, te weten € 20 voor het vervangen van de kaart en € 3 voor het aanvragen van een nieuwe geheime code).
Een ander voorbeeld: verrichtingen die niet worden uitgevoerd omdat er onvoldoende provisie is op de rekening worden in het algemeen ook doorgerekend aan de klant.
Kortom, even zovele valse kosten waarmee men rekening moet houden zelfs al zijn ze niet noodzakelijk bepalend voor het kiezen van een zichtrekening.
Tenslotte nog een laatste raad: als de bank kosten doorrekent aan de consument, moet deze laatste zich ervan verzekeren dat de kosten in kwestie duidelijk vermeld zijn in het tarief van de bank, is dit niet het geval dan moeten ze niet worden betaald.

• De goedkoopste zichtrekeningen