Test-Aankoop

Sinds de vorige voedselcrisis in 1999, kan u op onze site alle informatie vinden over PCB’s.

Dioxines, PCB’s,… ?
Sterk vereenvoudigd kunnen we stellen dat dioxines en PCB’s ( of voluit : polychloorbifenylen) chemische stoffen zijn die tot de familie van de gepolychloreerde aromatische koolwaterstoffen behoren.
Van de zowat 210 verschillende samenstellingen uit de dioxine-familie, zijn er 17 die een reëel toxisch gevaar  inhouden.
Anderzijds bestaan er verscheidene technische PCB-samenstellingen, aangemaakt voor industriële doeleinden. Ze zijn te vinden in elektrische transformatoren (ondanks de huidige maatregelen, worden deze nog veel gebruikt), bouwmaterialen,  smeermiddelen, plastificeerstoffen, inkten en dergelijke.
Sommige PCB’s vertonen dezelfde toxicologische eigenschappen als de dioxines en worden daarom ook aangeduid als « PCB van het dioxine-type».

Wat zijn de bronnen van blootstelling voor de mens
Dioxines zijn in onze directe omgeving overal aanwezig, en kunnen via verschillende kanalen in onze voedselketen terechtkomen : luchtvervuiling (afvalverbranding, industriële productie,…), recyclage, bodemvervuiling door afzetting van reinigingsslib enz.
Deze gevaarlijke samenstellingen zetten zich voornamelijk vast in het vet van runderen, melkkoeien, gevolgelte, varkens, en zelfs in vis uit zee of uit aquacultuur.
Er wordt aangenomen dat 80 % van het menselijk contact met PCB’s afkomstig is uit dierlijke levensmiddelen. Maar het al dan niet opzettelijk inbrengen van dergelijke samenstellingen in de productieketen voor dierenvoeders, de gebrekkige verbranding van afvalstoffen,… kan uiteraard een overeenkomstige besmetting van onze voeding teweegbrengen.

De "natuurlijke" blootstelling aan dioxines en PCB’s blijkt de laatste jaren te zijn afgenomen, maar de vrees voor accidentele blootstelling blijft jammer genoeg, zoals nu blijkt met deze nieuwe besmetting, nog steeds gegrond.